22–24 maja br. Polska Światłoczuła wyruszyła w kolejną trasę, inną niż wszystkie dotychczasowe. Tym razem centrum spotkań stała się czułość: delikatna, uważna i skierowana ku najmłodszym, ale poruszająca widzów w każdym wieku. Z uważnością na najmłodszego widza i miłością do widzów starszych. W Klukach, Drużbicach i Wieniawie zaprezentowaliśmy wyjątkowy zestaw krótkich filmów w reżyserii Jadwigi Kędzierzawskiej.


Na ekranie pojawiły się takie tytuły jak: „Psotny kotek”, „Murzynek”, „Małe smutki”, „Jędrek” oraz „Bojery”, historie utkane z drobnych emocji i wielkich przeżyć. Opowieści o ciekawości świata, pierwszych tęsknotach, radości odkrywania i dziecięcej wrażliwości, która pozwala widzieć więcej. Dla najmłodszych była to niezwykła podróż do świata kina – często jedna z pierwszych tak świadomych i wspólnych. Dla starszych widzów natomiast stała się powrotem do własnego dzieciństwa, pełnym wzruszeń i czułego sentymentu do emocji, które kiedyś były codziennością.


Filmy, zrealizowane w legendarnym Studio Małych Form Filmowych Se-Ma-For, zachwycały swoją prostotą i autentycznością. To kino, które nie potrzebuje wielkich środków, by mówić o sprawach najważniejszych: o relacjach, bliskości i uważnym patrzeniu na drugiego człowieka.

Jak zawsze w Polskiej Światłoczułej, równie ważne jak sam seans było spotkanie. Po projekcjach widzowie mieli okazję porozmawiać z reżyser Dorotą Kędzierzawską. Ta majowa trasa przyniosła coś wyjątkowego, moment zatrzymania i spojrzenia na rzeczywistość z innej perspektywy. Z poziomu dziecka, które widzi więcej, czuje intensywniej i nie boi się prostych emocji. I właśnie w tej prostocie, w tej czułości, znów udało się odnaleźć to, co w kinie najważniejsze, prawdziwe spotkanie.


Dziękujemy zarówno naszym najmłodszym widzom, jak i tej dorosłej widowni, która była z nami podczas projekcji.


Z całego serca dziękujemy także Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny