Z wykształcenia architekt i grafik. Z wyboru scenograf. Swoją największą
pasję odkryła w szeroko pojętym projektowaniu. Współpracuje z wieloma
polskimi i zagranicznymi projektantami na warsztatach i stażach, w
biurach projektowych i planach zdjęciowych. Codziennie podejmuje nowe
wyzwania. Szuka inspiracji we wszystkim co ją otacza.
“Johnny” to oparta na prawdziwych wydarzeniach historia, która wzrusza i inspiruje. Opowiedziana z perspektywy podopiecznego Jana Kaczkowskiego, Patryka Galewskiego – chłopaka, który nie miał łatwego startu w życiu. Patryk włamuje się do domku w małym mieście. Wyrok sądu nakazuje mu prace społeczne w puckim hospicjum, gdzie poznaje niezwykłego ks. Jana Kaczkowskiego. Duchowny angażuje młodych chłopaków z zawodówki, na pozór twardych buntowników, w pomoc śmiertelnie chorym. W swojej pracy skupia się na bliskości, czułości i walce o relacje z drugim człowiekiem. Uczy empatii. A czyni to z hurtową ilością humoru, czym zyskuje ogromną popularność. Niedługo później Jan sam staje się pacjentem swojego hospicjum. Patryk zostaje postawiony w sytuacji, która zmieni całe jego życie.
Wokalistka, kompozytorka i aktorka pochodząca z Rzeszowa. Szerszej
publiczności dała się poznać przez udział w programach muzycznych („The
Voice of Poland”, X- Factor”), serialach fabularnych m.in.: („Lekarze”,
„Druga szansa” ) filmie „Żużel”. W tym roku Żaneta zadebiutuje na
ekranach kin, w filmie “Sny pełne dymu” reż. Doroty Kędzierzawskiej, u
boku Krzysztofa Globisza.
Najnowszy film Doroty Kędzierzawskiej opowiada o czarnym sporcie – dyscyplinie, która kształtuje charakter i wzbudza wielkie emocje. „Żużel” wszedł do polskich kin w lipcu tego roku. To historia młodych ludzi ogarniętych pasją, mierzących się z trudnym losem i zawiedzionymi nadziejami, ale też czerpiących energię z pierwszych przyjaźni i miłości. Odtwórcami głównych ról jest Tomasz Ziętek oraz debiutująca na ekranie Jagoda Porębska. Towarzyszą im znakomity Paweł Wilczak oraz Żaneta Łabudzka. W filmie wzięli udział również autentyczni sportowcy, a wśród nich Tadeusz Kostro, którego ścieżka kariery przypomina wyboistą drogę głównego bohatera.
„Sny pełne dymu” to kameralny, czarno-biały film fabularny, który toczy się powoli w swoim własnym rytmie, zupełnie odbiegającym od rytmu dzisiejszej codzienności, wymaga skupienia, zapraszając do świata dalekiego od realizmu, co dla niektórych widzów jest na pewno wyzwaniem. To na pewno film „inny”, „osobny”, którego scenariusz napisałam specjalnie dla Krzysztofa Globisza, ale też z myślą o Żanecie Łabudzkiej-Grzesiuk. W „Snach…” w maleńkiej, epizodycznej, acz ważnej roli wystąpił również syn Krzysztofa Globisza – Jan Globisz. Oprócz dwojga głównych bohaterów bardzo ważną rolę grają w „Snach pełnych dymu” pojawiające się często na ekranie, a wykonane przez Krzysztofa napisy oraz jego niesamowite rysunki.
Zaangażowana społecznie reżyserka i scenarzystka filmów dokumentalnych.
Jej filmy pokazywane były w konkursach na kilkudziesięciu zagranicznych
festiwalach filmowych. Zdobywczyni Grand Prix m.in. w Chicago, Nowym
Jorku, Huston, Istambule, Meksyku, Moskwie,, Banff, Kantonie i Pradze.
Zdobywczyni Grand Press za „U nas w Pietraszach”. Dwa razy otrzymała
Grand Prix Złoty Lajkonik na Krakowskim Festiwalu Filmowego, za filmy
„Herkules”(2005) i „Uwikłani”(2012). Należy do Stowarzyszenia Filmowców
Polskich, Polskiej Akademii Filmowej, Gildii Polskich Reżyserów
Dokumentalnych . Od 2006 roku ekspertka ds. filmu dokumentalnego w
Polskim Instytucie Sztuki Filmowej, od 2020 roku członkini Rady PISF.
Asia i Marek mieszkają wraz z trojgiem dzieci w Puszczy Białowieskiej, tuż przy granicy z Białorusią. Kiedy spełniali swoje marzenie, kupując dom tuż po studiach, nie mieli pojęcia, co spotka ich w tym małym raju. Zainstalowane w lesie kamery do tej pory służyły im do obserwacji zwierząt. Ale nocne nagrania pokazują, że w lesie pojawili się ludzie – uchodźcy próbujący znaleźć bezpieczną drogę do Europy. Cała rodzina angażuje się w pomoc, mimo braku jakiegokolwiek wsparcia ze strony państwa. Od tej pory las będzie już dla nich zupełnie innym miejscem. Jak wrócić do domu, koło którego umierają ludzie?
W dniach 13–15lutego 2026 roku Polska Światłoczuła wyruszyła w swoją pierwszą trasę filmową tego roku, niosąc ze sobą pasję, ciekawość i zachwyt nad sztuką kina. Gościem lutowych projekcji był Michał Kwieciński, reżyser i producent filmu „Chopin, Chopin!”, który spotkał się z publicznością w Raszkowie, Lewkowie i Gołuchowie w województwie Wielkopolskim.
Te trzy dni przypomniały, jak wyjątkową moc ma wspólne oglądanie filmu i rozmowa po seansie. Każde spotkanie tętniło żywym zainteresowaniem od młodszych widzów po dorosłych, a sale wypełniały się pytaniami, refleksjami i szczerym zachwytem nad historią Fryderyka Chopina, której do tej pory nie znaliśmy.
Film stał się punktem wyjścia do rozmów o człowieku z krwi i kości energicznym, dowcipnym, pełnym pasji i miłości do muzyki, a jednocześnie zmagającym się na co dzień z trudami choroby. Widzowie z entuzjazmem i wzruszeniem komentowali, jak bliski i prawdziwy stał się ten portret, daleki od pomnikowości, ukazujący Chopina nie tylko jako geniusza, ale także człowieka z emocjami, słabościami i codziennymi zmaganiami.
Nie brakowało pytań o kulisy powstania filmu, o długość przygotowań, budowanie scenariusza, pracę z aktorami, kostiumy, scenografię, muzykę i rytm narracji. Szczególnie cenne były momenty, gdy rozmowy schodziły na osobiste refleksje reżysera, jego pasję do muzyki Chopina, odkrywanie niuansów postaci i radość z pracy nad projektem, który tak głęboko angażuje widzów. Pierwsza trasa 2026 roku była prawdziwym świętem kina. Pełnym wzruszeń, autentycznych spotkań i wspólnoty, która powstaje wokół opowieści ekranowych. To doświadczenie, które potrafi łączyć, inspirować i poruszać najdelikatniejsze miejsca w sercu.
Dziękujemy wszystkim Państwu za obecność! Z całego serca dziękujemy Akson Studio oraz Dystrybucji TVP za wsparcie i możliwość pokazania filmu.
tRASA NA FOTOGRAFIACH
W każdej trasie towarzyszą nam wolontariusze, którzy tworzą relację fotograficzną.
Producent, reżyser filmowy teatralny i telewizyjny. W 1981 roku uzyskał doktorat z chemii organicznej. Od roku 1992 właściciel firmy producenckiej Akson Studio. W latach 2005-2008 wiceprzewodniczący Rady Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. Członek Polskiej Akademii Filmowej i Europejskiej Akademii Filmowej (EFA). Jest producentem dziesiątek seriali i filmów jak m.in. nominowany do Oscara film Andrzeja Wajdy “Katyń” oraz głośne “Miasto 44” w reżyserii Jana Komasy.
Wśród dzieł w reżyserii Michała Kwiecińskiego można znaleźć tak popularne tytuły jak: “Biała sukienka”, “Statyści”, “Jutro idziemy do kina”, “Bodo” czy “Miłość jest wszystkim”. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis. Uhonorowany Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki za reżyserię spektaklu “Krawiec” S. Mrożka. Laureat Orła w kategorii najlepszy producent za film “Kroniki domowe”. Członek Europejskiej Akademii Filmowej.
Paryż, 1835 rok. Fryderyk Chopin ma 25 lat i jest ulubieńcem paryskich
salonów, arystokracji i króla Francji. Żadne znaczące wydarzenie nie
może odbyć się bez jego udziału. Widzimy go podczas nocnych eskapad i
afterparty po koncertach. Zazwyczaj pełnego energii, przykrywającego
chorobę żartem. Jego życie ucieka, jednak Fryderyk nie zwalnia.
Komponuje arcydzieła, także na zamówienie. Ze względu na zobowiązania
finansowe udziela lekcji gry na fortepianie. Przyjaciele go podziwiają,
a kobiety pragną jako kochanka.
Film Paryż, 1835 rok. Fryderyk Chopin ma 25 lat i jest ulubieńcem paryskich salonów, arystokracji i króla Francji. Żadne znaczące wydarzenie nie może odbyć się bez jego udziału. Widzimy go podczas nocnych eskapad i afterparty po koncertach. Zazwyczaj pełnego energii, przykrywającego chorobę żartem. Jego życie ucieka, jednak Fryderyk nie zwalnia. Komponuje arcydzieła, także na zamówienie. Ze względu na zobowiązania finansowe udziela lekcji gry na fortepianie. Przyjaciele go podziwiają, a kobiety pragną jako kochanka.
W dniach 5–7 grudnia Polska Światłoczuła ponownie wyruszyła w drogę, tym razem w pełną ciepła, odwagi i niezwykłej otwartości zimową trasę filmową. Gościem był Maciej Adamek reżyser filmu „Niewypowiedziane”.
Te trzy dni przypomniały nam, dlaczego spotkania z publicznością w tym też z młodzieżą potrafią być tak poruszające i jak ogromną moc ma wspólne oglądanie kina, które dotyka najdelikatniejszych miejsc.
Naszą podróż rozpoczęliśmy w Klukach, gdzie czekała na nas młodzież z klas 6–8 szkoły podstawowej. Naszych młodych widzów interesowały bardzo tajniki pracy reżysera filmów dokumentalnych. Odwiedziliśmy także Rozprzę, gdzie mogliśmy szerzej zagłębić się w historię Mateusza i jego drogi w całym filmie. Naszą trasę zakończyliśmy w Rusinowie Koneckim, w Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym, gdzie spotkaliśmy się z grupą wyjątkowo wrażliwych, uważnych młodych ludzi. W każdym z tych miejsc wydarzyło się coś pięknego – rozmowy, które zostają w pamięci na długo, szczerość, która zaskakuje i wzrusza, oraz gotowość do podzielenia się tym, co trudne i często skrywane.
Podczas trasy pokazaliśmy film „Niewypowiedziane” opowiadający historię 26-letniego Mateusza, chłopaka zmagającego się z jąkaniem, który próbuje spełnić swoje dziecięce marzenie i zostać mistrzem Polski w akrobatyce. Jego droga, pełna determinacji, odwagi i nieustannych zmagań z własnymi ograniczeniami, stała się punktem wyjścia do niezwykle ważnych rozmów. O własnych słabościach. O tym, że każdy z nas ma coś, co próbuje ukryć. O drogach, które prowadzą do marzeń, nawet jeśli czasem wydają się zbyt strome. W takich momentach kino otwiera przestrzeń, której nie da się zastąpić niczym innym: przestrzeń na rozmowę, na zatrzymanie, na wzruszenie.
Dziękujemy wszystkim, którzy otworzyli się na te spotkania.
Z całego serca dziękujemy Jackowi Kucharskiemu oraz całemu zespołowi Trafik za użyczenie filmu i wsparcie, dzięki któremu ta trasa mogła się odbyć.
tRASA NA FOTOGRAFIACH
W każdej trasie towarzyszą nam wolontariusze, którzy tworzą relację fotograficzną.
Reżyser i scenarzysta. Ukończył filologię polską na Uniwersytecie
Gdańskim oraz wydział reżyserii PWSFTViT w Łodzi. Laureat
kilkudziesięciu nagród na festiwalach filmowych na całym świecie. Jego
debiut fabularny Zdjęcie został nagrodzony Srebrnym Zenitem na Festiwalu
Filmowym w Montrealu (2012), a za scenariusz do tego filmu otrzymał
główną nagrodę w polskiej edycji konkursu scenariuszowego Hartley-Merrill oraz trzecią nagrodę w edycji międzynarodowej w Cannes.
Film pokazuje życie Mateusza, który od najmłodszych lat boryka się z
jąkaniem, ale znajduje poczucie wolności w akrobatyce. To ona daje mu
możliwość wyrażenia siebie i radzenia sobie z trudnościami, które
pojawiają się na jego drodze. Mimo licznych wyzwań, Mateusz nie
rezygnuje ze swojej pasji. Film koncentruje się na jego walce o
akceptację siebie, relacjach z bliskimi oraz próbach odnalezienia
miejsca w świecie, który nie zawsze rozumie jego problem.
Film pokazuje życie Mateusza, który od najmłodszych lat boryka się z jąkaniem, ale znajduje poczucie wolności w akrobatyce. To ona daje mu możliwość wyrażenia siebie i radzenia sobie z trudnościami, które pojawiają się na jego drodze. Mimo licznych wyzwań, Mateusz nie rezygnuje ze swojej pasji. Film koncentruje się na jego walce o akceptację siebie, relacjach z bliskimi oraz próbach odnalezienia miejsca w świecie, który nie zawsze rozumie jego problem. To film, który porusza temat samorealizacji i radzenia sobie z wewnętrznymi barierami. To historia o sile pasji, determinacji i niepoddawaniu się, mimo trudnych okoliczności. Film pokazuje, że mimo wyzwań, które życie stawia przed nami, zawsze warto dążyć do swoich celów. Produkcja jest inspirującą opowieścią o odwadze, która skłania do refleksji nad tym, jak pokonać własne ograniczenia i odnaleźć sposób na pełniejsze życie. Film dokumentalny „Niewypowiedziane” w reżyserii Macieja Adamka zdobył nagrodę dla Najlepszego Filmu w kategorii “TV in Focus” podczas 19. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego „Prvi kadar / First Frame” w Bośni i Hercegowinie.
W październiku Polska Światłoczuła wyruszyła w wyjątkową podróż filmową. W dniach 3–5 października odwiedziliśmy województwo opolskie, a konkretnie: Oddział Zewnętrzny w Turawie, Areszt Śledczy w Opolu oraz Oddział Zewnętrzny w Opolu. To były spotkania inne niż wszystkie pełne skupienia, wrażliwości, szczerości i autentycznych emocji.
Podczas tej niezwykłej trasy pokazaliśmy film „Wróbel” w reżyserii Tomasza Gąssowskiego opowieść o Remku Wróblu, listonoszu i zapalonym piłkarzu amatorskiej drużyny, który z pozoru wiedzie spokojne życie kawalera. Jego świat wywraca się do góry nogami, gdy pojawia się w nim nowa sąsiadka Marzenka i nieznany dotąd dziadek. To historia o tym, że nawet z trudnych doświadczeń można stworzyć coś dobrego.
Gościem naszej trasy był reżyser filmu, który we wspólnych rozmowach dzielił się nie tylko kulisami pracy nad filmie. To były rozmowy o wolności, marzeniach i o tym, że każdy ma w sobie coś, co może jeszcze rozświetlić jego historię.
Dziękujemy wszystkim, którzy otworzyli się na to spotkanie.
Dziękujemy także NEXT FILM za udostępnienie filmu i możliwość pokazania go w tych wyjątkowych miejscach..
tRASA NA FOTOGRAFIACH
W każdej trasie towarzyszą nam wolontariusze, którzy tworzą relację fotograficzną.
This website uses cookies so that we can provide you with the best user experience possible. Cookie information is stored in your browser and performs functions such as recognising you when you return to our website and helping our team to understand which sections of the website you find most interesting and useful.
Strictly Necessary Cookies
Strictly Necessary Cookie should be enabled at all times so that we can save your preferences for cookie settings.
If you disable this cookie, we will not be able to save your preferences. This means that every time you visit this website you will need to enable or disable cookies again.